REKRUTACJA

Szukaj

Statystyka

Odsłon : 768994
Poradnik logopedy

Zalety i wady stosowania smoczka

Zalety stosowania smoczka

  • Zaspokojenie silnej dziecięcej potrzeby ssania.
  • Doskonały sposób na wyciszenie i uspokojenie dziecka.
  • Ochrona przed zespołem nagłej śmierci niemowląt (SIDS). Od 2005 roku Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca stosowanie smoczka w celu uspokojenia dziecka przed snem, by zmniejszyć ryzyko wystąpienia tzw. śmierci łóżeczkowej. Amerykańscy naukowcy dowodzą, że smoczek chroni dzieci przed odwracaniem się twarzą w dół podczas snu i przytrzymuje język z dala od dróg oddechowych.

Wady stosowania smoczka

  • Smoczek powoduje wady zgryzu. Przetrwałe, nawykowe ssanie smoczka, podobnie jak ssanie kciuka, jest jednym z czynników odpowiedzialnych za wadę zgryzu.
  • Smoczek powoduje wady wymowy. Logopedzi przestrzegają, że długotrwałe ssanie smoczka, karmienie butelką (ponad rok od narodzin) powoduje wymowę między zębową.
  • Smoczek opóźnia rozwój mowy. Długotrwałe ssanie smoczka pozbawia dziecko możliwości naturalnego napinania mięśni języka i ćwiczenia unoszenia czubka języka do góry. To w konsekwencji prowadzi do opóźnienia rozwoju mowy.
  • Smoczek zakłóca ssanie piersi. Nie jest wskazane zbyt szybkie podawanie smoczka noworodkom karmionym w sposób naturalny. Może to bowiem zakłócić prace języka i wagr przy ssaniu piersi. Podczas jedzenia niemowlę chwyta brodawkę głęboko i masuje ją językiem, natomiast smoczek chwyta płycej.
  • Ssanie smoczka prowadzi do zapalenia uszu. Ssanie pustego smoczka jest istotnym czynnikiem ryzyka zachorowania na ostre zapalenie ucha środkowego u dzieci do 18. miesiąca życia. Zgodnie z wynikami badań opublikowanymi w czasopiśmie „Pediatria” dzieci, które ssą smoczki, o 40% częściej chorują na zapalenie ucha środkowego.

 

Jak pobudzić niemowlę do mówienia?

  • Powtarzaj dźwięki wydawane przez dziecko.
  • Nie lekceważ pierwszych prób nawiązywania przez dziecko kontaktu. Reaguj na wszystkie przez niego wydawane dźwięki, traktuj je jako chęć nawiązania kontaktu.
  • Czytaj dziecku na głos (nawet gazetę czy książkę dla dorosłych).
  • Mów do dziecka, opowiadaj o czynnościach dnia codziennego, moduluj głos, baw się mimika twarzy, uśmiechaj się.
  • Rób przerwy w mówieniu, aby dziecko miało szansę odpowiedzieć, czy wydać z siebie najprostsze dźwięki (pogruchać, pomruczeć).
  • Śpiewaj i recytuj wiersze.
  • Zadawaj dziecku pytania i odpowiadaj na nie.
  • Patrz z dzieckiem w lustro, pokazuj różne miny i je nazywaj.

Bibliografia

Bieńkowska K., Jak dzieci uczą się mówić, PZWL, Warszawa 2012.

Hellbrugge T. (i in.), Monachijska Funkcjonalna Diagnostyka Rozwojowa. Pierwszy rok życia, Antykwa, Kraków 1994.

 

 

Kiedy pożegnać się ze smoczkiem?

Właściwie wszyscy specjaliści są zgodni, kiedy podać dziecku smoczek, jeśli to konieczne. Ewentualne rozbieżności są nieznaczne. Jeśli dziecko jest karmione naturalnie, należy wstrzymać się z podaniem smoczka do 4.-6. tygodnia życia dziecka, aby nie zaburzyć prawidłowego ssania piersi. Jednak na moment rezygnacji ze smoczka podaje się różne rekomendacje, m.in.: 3. Miesiąc, 5-6. miesiąc (przede wszystkim ze względu na osłabienie odruchu ssania, a także dynamiczny rozwój dziecka w tym okresie, nowe absorbujące zajęcia oraz osiągniecia odwracające uwagę od smoczka), 8.-9.miesiąc (dalszy dynamiczny rozwój psychoruchowy dziecka oraz coraz pełniejsze uzębienie) lub 12. Miesiąc (wygasanie odruchu ssania, okres intensywnego rozwoju mowy). Po pierwszym roku życia odruch ssania powinien wygasać i nie należy go podtrzymywać przez podawanie smoczka w funkcji uspokajającej, stosowanie smoczka butelkowego, a także przez karmienie piersią.  Wygaśnięciu odruchu ssania sprzyja podawanie pokarmów wymagających gryzienia i żucia. Rodzice powinni mieć świadomość, że karmienie piersią lub butelką ze smoczkiem powinno zakończyć się przed okresem intensywnego rozwoju mowy, który rozpoczyna się po ukończeniu pierwszego roku życia.

Bibliografia

Cieszyńska J.K., Wczesna interwencja terapeutyczna. Stymulacja rozwoju dziecka od noworodka do 6.roku życia, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2007.

Karnas-Biela D., Opieka logopedyczna od poczęcia, pod red. B. Rocławskiego, Wydawnictwo Glottispol, Gdańsk 1998.

 


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: free domain hosting no ads top celebrities Valid XHTML and CSS.