REKRUTACJA

Szukaj

Odwiedziny

Odsłon : 1175494
Zabawy logopedyczne

Zimowe ćwiczenia logopedyczne


 

 

 

 

Prace nagrodzone w I Międzyszkolnym Konkursie Logopedycznym Łamańce Językowe

 

 

Wykreślanka logopedyczna Kamili z kl. 4

Krzyżówka Bartka z 3f na utrwalanie głosek s i z

 

Ćwiczymy buzie i języki

Język za górnymi zębami

Gdy nic nie mówisz, Twój język powinien leżeć za górnymi zębami. Jeżeli masz kłopot z trzymaniem języka w tym miejscu, weź cukierek z wgłębieniem w środku i spróbuj przytrzymać go czubkiem języka przy podniebieniu. W taki sposób możesz trzymać cukierek gdy np. oglądasz telewizję, czytasz książkę lub rysujesz.

Mamo, Tato…

Jeśli Twoje dziecko ma tendencje do wymowy międzyzębowej, prawdopodobnie powinno ćwiczyć połykanie. Przy wymowie międzyzębowej i przyzębowej język najczęściej leży płasko.

Ćwiczenia połykania

Unosimy język do góry, zamykamy usta i połykamy ślinę. Ćwiczenie można wykonywać przy okazji picia ulubionego napoju. Przy każdym łyku należy położyć język za górnymi zębami i bez odrywania języka połknąć napój.

Powodzenia! Uśmiech

 

Utrwalamy głoskę s w wyrazach


 

1 2 3 4 5 6

 

Mamo, Tato...


-  Przy terapii logopedycznej konieczne jest zaangażowanie rodziców. Same ćwiczenia u logopedy nie wystarczą.

-  Do 13 roku życia trwa ustawienie aparatu artykulacyjnego. Najlepiej w tym czasie zadbać o korygowanie wad wymowy.

-  Wczesne wykrycie wad wymowy daje możliwość pełnego wyprowadzenia.

-  Prawidłowa wymowa ma ogromny wpływ na naukę pisania i czytania.

-  Podczas codziennych ćwiczeń nie trzeba wcale siedzieć przy stoliku. Można wykorzystywać sytuacje z życia codziennego, np. jazdę samochodem, spacer po parku). Logopeda wskazuje tylko tor działań, którym rodzic wraz z dzieckiem podąża.

-  Terapia logopedyczna musi trwać. Potrzeba czasu na wyrobienie prawidłowych nawyków.

-  Warto wzmacniać wiarę dziecka we własne możliwości, cieszyć się nawet drobnymi postępami.

-  Należy zwracać uwagę na poprawną wymowę dziecka nie tylko podczas zajęć, ale także na co dzień. Nie wolno natomiast poprawiać wymowy dziecka przy kimś.

-  Ćwiczenia logopedyczne oprócz swojej podstawowej funkcji mogą, a nawet powinny rozwijać także wyobraźnię i słownictwo dziecka.

-  Bawmy się pracą, pracujmy zabawnie.

 

 

 

 

 

 

Ćwiczenia oddechowe

Celem zabaw jest wydłużenie fazy wydechowej i poprawa jakości mówienia. Ćwiczenia najlepiej prowadzić w formie zabawy. Najciekawsze dla dzieci są zabawy w dmuchanie na przedmioty, np. papierowe kulki, rybki, kwiatki, kulki z waty, gwiazdki na nitce, ptaszki na nitce, wiatraczki. Ważne by wdychać powietrze przez nos, a wydychać ustami!

Przykłady ćwiczeń:

  • dmuchanie na piłeczkę pingpongową w parach: „mecz piłkarski”;
  • dmuchanie przez rurkę do szklanki z wodą: mocno – burza, lekko – gotowanie wody, z rurką na zewnątrz – dołek;
  • dmuchanie na kulkę z waty, piórko;
  • nadmuchiwanie balonika w buzi;
  • chuchanie za zmarznięte ręce;
  • naśladowanie węża: syczenie ssss na jednym wydechu;
  • liczenie ptaków na drzewie na jednym wydechu – kto policzy najwięcej.

 

Ćwiczenia słuchowe

Poprzez stymulację funkcji słuchowych przyczyniamy się do prawidłowego rozwoju mowy. Dziecko potrafi rozróżnić poszczególne głoski, nie zniekształca i nie zamienia ich w wyrazach.

Przykłady ćwiczeń:

  • wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie, wyklaskiwanie;
  • wśród przedmiotów wybieranie tych, które zaczynają się na określoną głoskę;
  • Szkolny dzwonek – wybrane dziecko siada w środku koła i z zamkniętymi oczami odgaduje skąd słychać dźwięk dzwonka;
  • odgadywanie i naśladowanie odgłosów przyrody, dźwięków wydawanych przez pojazdy, instrumenty, przedmioty;
  • nazywanie obrazków – dokańczanie nazwy po wymienieniu pierwszej sylaby
  • tworzenie rymów do podanych słów, np.: góry – kury, łąka – mąka, morze – noże,

las – pas, port – tort, miasto –ciasto.

Zabawy języczkowe

  • Usprawniające język:

- śłoń – dotykanie językiem, jak trąbą ostatnich zębów na górze i na dole;

- cukierek – wypychanie językiem policzków;

- niedźwiadek – oblizywanie buzi po zjedzeniu miodu;

- malarz – malowanie sufitu (podniebienia twardego) językiem na wybrany kolor;

- konik – kląskanie.

 

  • Usprawnianie warg:

- wilk – naśladowanie wycia wilka a-u;

- świnka – wysuwanie warg do przodu, jak przy samogłosce o, przy zaciśniętych zębach;

- żaba – szeroki uśmiech jak żaba;

- parskanie, prychanie;

- wymawianie samogłosek.

 

  • Usprawnianie policzków:

- balon – dmuchanie balonika w buzi;

- pęknięty balon – nadmuchiwanie balonika w buzi i naciskanie policzków, by uciekało powietrze;

- wydymanie i wciąganie policzków do wewnątrz.

 

  • Zabawy na dykcję:

Szuflada

Szuflada zgrzyta ze złości.

Aż brak jej tchu!

- To z winy Anki i jej skakanki

Boli mnie tam i tu!

Powiedzcie sami: w porządku to,

Że w moim wnętrzu jest rzeczy sto?!

Książka, cukierek, nożyczki małe

I plasteliny spory kawałek,

Kredka, serwetka, klajster i tusz...

Och, nie wytrzymam, nie mogę już!

A jeszcze skakanka...

Miarka się przebrała!

I szuflada z hukiem z biurka wyleciała.

 


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: business hosting php hosting Valid XHTML and CSS.